Maatregelen in verband met coronavirus

De Nederlandse Bisschoppengaven maatregelenin verband met het coronavirus. Alle publieke liturgische vieringen door de week en in het weekend worden tot tenminste 31 mei (Pinksterzondag) afgelast. Hiermee sluiten de bisschoppen aan bij het recente advies van de overheid en het RIVM,en aangescherpt door het laatste advies van regeringswege d.d. 23 maart. Wanneer er in beperkte kringwel een viering is, zal de celebrant volgens strikte richt-lijnen handelen. Alle parochies ontvingen via hetbisdom deze richtlijnen voor het vieren van de mis in kleine kring en hetbedienen van de overige sacramenten. Deze richtlijnen zijn er om verspreiding van het corona-virus te voorkomen en om tegelijkertijd het pastorale werk toch zo goed mogelijk doorgang te laten vinden. Dopen en uitvaarten vinden plaats in kleine kringen worden sober gehouden. Ook hier met inachtneming van fysieke afstand tussen de gelovigen. De Bisschoppen dispenseren iedereen in deze crisistijdom deel te nemen aan de H.Misen wijzen op de mogelijkheidom thuis op zondag de Eucharistie op televisie te volgen, via KRO-NCRV, vanaf 10.00 uur op NPO 2.Ten slotte vragen de bisschoppenom onderstaand gebed te bidden:

God,toevlucht in onze nood, kracht in onze vertwijfeling en angst,vertroosting in ziekte en lijden.Wees ons, uw volk, nabij en genadignu wij allen de gevolgen ondervindenvan het uitgebroken corona-virus.Wees een Beschermer voor hendie dit virus hebben opgelopen,Wij bidden voor hen om hoop en genezing.Wij bidden voor hen die aan de gevolgen van dit viruszijn overleden, dat zij bij U geborgen mogen zijn.Wij bidden voor allen die werkzaam zijnin de gezondheidszorg en het openbaar bestuur,dat zij uw nabijheid en zegen mogen ervaren in hun werkten dienste van heel de samenleving.Doe ons beseffen hoe groot uw liefde is voor ieder van onsen dat Gij met ons zijt nu wij de kwetsbaarheid van onsbestaan ervaren.Versterk ons geloof en onze hoopzodat wij ons altijd zonder aarzelen overgevenaan uw vaderlijke voorzienigheid.Door Christus onze Heer.Amen.

Voor onze parochie werden de volgende besluiten genomen:

-In de kapel van pater Karel zullen tot nader order de H.Missen van maandag en donderdagavond komen te vervallen, wel is de kapel open voor gebed.

-De afgesproken misintenties van de weekendmissen zullen -indien mogelijk in overleg-met debetreffenden worden verplaatst naar een later tijdstip.

-De kerk is op zaterdag en zondag rond de normale mistijden geopend voor wie wil binnenkomen voor gebed of een kaarsje aan te steken.

-Uitvaartmissen zullen in overleg met de familie en volgens de regels van het RIVM waardig plaatshebben in zo klein mogelijke kring.

-Zouden er van overheidswege striktere bepalingen komen zullen we e.e.a. uiteraard aanpassen.

Liturgische Kalender

Ingevolgebovenstaand bericht en het verschijnen van het eerstvolgende nummer van de Munstergelaener op 26 april zal het navolgendegelden:

-Alle openbare vieringen komen te vervallen.

-Palmzondag 5 april worden BUITEN aan de kerkdeur manden met gewijde palm neergezet.

-Goede Vrijdag zal om 15.00 uur de zware klok luiden, zodat U thuis zich met het sterven van de Heer biddend kunt verenigen.

-Het Vormsel was al verzet naar 24 mei, maar we zullen de Vormelingen informeren over een nieuwe datum.

-De Eerste H.Communie op Hemelvaart 21 mei zal niet kunnen plaatsvinden, ook daarvoor zal een nieuw tijdstip gezocht worden en info gegeven.

-Op alle dagen zal de pastoor verder privé de H. Mis celebreren, op de voorspraak van de H. Pater Karel tot intentie van alle parochianen, dat wij gespaard mogen blijven, dat de getroffenen spoedig mogen genezen en de doctoren verplegenden kracht en sterkte mogen krijgen om hun verantwoordelijke taak goed te kunnen vervullen.

Graag zag ik het anders, maar de situatie is zodanig nijpend geworden dat dit de enige oplossing is. Voor ziekencommunie en evt. ziekenzalving ben ik uiteraard beschikbaar. Hou vooral de goede moed er in, misschien kan onderstaand gedicht daar wat bij helpen. En moge het voor U allen evengoed een Zalig Pasen worden, de Heer is Verrezen en Zijn Licht zal ook nu over ons blijven stralen!

H. Broers, pastoor

Ter overweging…

Een virus o zo klein,
Niet met het blote oog te zien.
Verspreidt zich wereldwijd.
De mensen zijn het vertrouwen kwijt.

De mens is in de war.
Hoe zal het ons vergaan?
Geen vertrouwen in de overheid.
Raak ik straks ook mijn baan nog kwijt?

Waar is dat sterke individu.
Die zelf zijn richting wel bepaalt.
Zich niets wil laten gezeggen.
Of een mening op laat leggen?

Experts moeten hun zegje doen.
Maar gissen ook maar wat.
Meer mensen worden ernstig ziek
Is dit nu al de piek?

Ziekenhuizen overvol
Te weinig personeel.
Is er wel capaciteit genoeg?
Wat hebben we nog voor de boeg?

Onzekerheid alom
De winkels raken leeg.
De beurzen staan dik in het rood.
De hele economie is uit het lood.

Het hele land ligt stil.
Evenementen worden afgelast.
We sluiten zelfs de kerken
Om het virus in te perken.

Wie had er ooit gedacht
Dat het eens zo ver zou komen?
Dat alles wat zo gewoon leek
In één klap helemaal bezweek.

Zet het u niet aan het denken?
Wie heeft hier eigenlijk de macht?
Zijn het de wereldleiders?
Maar ook bij hen ontbreekt de kracht.

We staan met lege handen.
Er is niemand die een antwoord weet.
We moeten toch wel gaan beseffen.
Dat we onze hoofden omhoog gaan heffen?

Want in de hoge hemel.
Daar zit een machtig God.
Hij regeert over dood en leven.
En laat de hele mensheid beven.

Kom laten we ons dan buigen.
Voor zulk een groot en machtig God.
Ons leven leggen in Zijn hand.
Het hele mensdom, ook ons land.

Ontferm U over deze aarde.
Vergeef ons onze schuld.
Om Jezus wil die met Zijn dood.
Ons Zijn genade bood.

Het geeft ons rust in bange dagen.
Dat U de macht in handen hebt.
Om in onzekerheid en smart.
Te schuilen aan Uw Vaderhart.
P. Scheepers

Sint Pancratius kerk

Een stukje historie .......: 800 jaar parochie!

Onze Parochiekerk heeft in het jaar 2000 gevierd, dat het gebouw 75 jaar geleden werd gebouwd en geconsecreerd. Toch heeft de geschiedenis van het kerkelijk leven in Munstergeleen een verleden dat véél verder terug gaat dan deze 75 jaar.

Wij beschikken n.l. over bewijzen dat er reeds in het jaar 1200 een kerkje stond. In de oorkonden en bescheiden van het Adellijk klooster St. Gerlach bevindt zich een stuk dat gedateerd is in 1202, en waarin Munstergeleen uitdrukkelijk vernoemd wordt. Uit de context is tevens op te maken, dat die kerk toen al geruime tijd bestond.
Bovendien is het zo dat kerken die de naam van Pancratius (en Michaël) dragen behoren tot de oudste van ons bisdom. Munstergeleen hoorde kerkelijk tot het dekenaat Susteren en het bisdom Luik. Het bleef tot dit bisdom behoren, nadat in 1561 het bisdom Roermond werd opgericht.

Op 4 maart 1468 droeg paus Paulus II aan de abt van het klooster St. Jacob te Luik op om een onderzoek in te stellen aangaande de incorporatie van de kerken van Munstergeleen en Susterzeel bij het kapittel van Sittard. De parochie ging bij het kapittel van Sittard horen, met als gevolg dat dit kapittel kandidaten voor het pastoorsambt kon presenteren en de plicht had om de parochiekerk te onderhouden. De Fransen veranderden de kerkelijke indelingen. Het bisdom Roermond werd opgeheven. In 1801-1802 werd Munstergeleen ingedeeld bij het nieuwe dekenaat Sittard in het bisdom Aken. Op 16 Juni 1821 werd het bisdom Aken echter weer opgeheven en kwamen Munstergeleen, Sittard en Urmond wederom bij het bisdom Luik. In 1833 werd het dekenaat Schinnen opgericht en toen kwamen Geleen en Munstergeleen een tijd lang onder dezelfde Deken.

In 1839 werd de Nederlandse provincie Limburg van België afgescheiden: dientengevolge werd in 1840 het Apostolisch Vicariaat van Nederlands Limburg opgericht. Dit werd in 1853 verheven tot bisdom Roermond, en sedert die tijd behoren wij dus tot het bisdom Roermond en het dekenaat Sittard.

In 1647 bedroeg het aantal communicanten van Munstergeleen ongeveer 300, in 1804 waren er 581 parochianen, rond 1900 ongeveer 1100. De toenmalige Pastoor C. Bernegau nam het initiatief tot de bouw van een nieuwe kerk, nadat reeds zijn voorgangers Pastoor H. Wagemans en Pastoor H. Göbbels vanaf 1890 gelden belegden in Russische fondsen voor de bouw van de nieuwe kerk. Al werd niet direct begrepen, dat Pastoor Bernegau het nieuwe Godshuis in het "open veld' ging bouwen, achteraf blijkt dit een profetische blik in de toekomst te zijn geweest. De kerk ligt zuiver in het centrum van de huidige Munstergeleense gemeenschap. Volgens de plannen van de Sittardse architect Nic. Ramakers werd met de bouw een aanvang gemaakt. Op Paasmaandag 21 April 1924 had de plechtige eerstesteenlegging plaats. Het bouwen nam ongeveer anderhalf jaar in beslag zodat op zondag 4 Oktober 1925 de plechtige inzegening plaats had.

De toren van de oude kerk werd in de 16e eeuw gebouwd, terwijl het schip van de kerk uit de 18e eeuw scheen te dateren. Het metselwerk van de toren was ongeveer 4 meter breed en ongeveer 12 meter hoog, met 27 speklagen, d.w.z. mergel-lagen afgewisseld met (drie)bakstenen-lagen. Destijds werd het kerkhof gedeeltelijk door een levende haag omringd. Enkele kleine grafstenen dateerden uit de 17e en 18e eeuw. Op de meeste grote stenen monumenten stonden de namen van priesters, die te Munstergeleen waren geboren ofwel ter plaatse pastoor waren geweest ofwel aldaar waren komen rusten. 
Het interieur van het oude verlaten kerkje van Munstergeleen in 1927, was een éénbeukige langwerpige ruimte, die door een drie-vlakkig koor werd afgesloten; daarachter bevond zich de sacristie. De zoldering was gestukadoord; de vensters hadden cementbogen. Voor elke kruiswegstatie staat een kaars in een luchter. Er scheen voldoende plaats te zijn voor een parochie, die in 1647 nog slechts 300 kerkgangers telde en in 1804 bijna het dubbele aantal zielen bedroeg. De drie barokaltaren en de biechtstoel, vooraan rechts dateerden uit het midden van de 18e eeuw. Dank zij de goede zorgen van Professor J.J. Timmers bleven die altaren bewaard; na de afbraak van de kerk in 1929 liet hij ze in het museum te Sittard plaatsen. Bij de restauratie en uitbreiding van de kerk van Sweykhuizen in 1953 liet hij ze naar dit Godshuis overbrengen; daar worden ze thans nog gebruikt. De oude biechtstoel werd in de nieuwe kerk van Munstergeleen geplaatst. Het Mariabeeld (op het zijaltaar) staat sedert jaren in de schuur-kapel bij de vroegere graanmolen. Daar bevinden zich ook een aantal uit deze kerk afkomstige kerkbanken, die uit het begin van de 19e eeuw dateren.

De vroegere preekstoel in het oude kerkje van Munstergeleen, waarboven een klankbord hing. Hij schijnt jonger dan de altaren te zijn geweest. De houten figuren op de panelen stellen de evangelisten voor. Deze preekstoel bleef helaas niet voor Munstergeleen bewaard.
Het kerkhof rond het oude kerkje bleef tot 1926 in gebruik. Nadat het in onbruik was geraakt, werd het verwaarloosd. Het werd een speelplaats voor kinderen en een scharrelplaats voor de kippen. Aan de voet de oude kerktoren (mei 1927). De renaissancehoofdingang was voren (zuidzijde). Het missiekruis met het eeuwenoude olmenhouten Christicorpus hing in een dakkapelletje tegen de oostzijde. Dit kruis werd later naar de nieuwe kerk overgebracht. Daar hing het aanvankelijk in een bidkapel onder de toren en vervolgens tegen een zijmuur in de kerk. In 1965 werd het gerestaureerde corpus op het priesterkoor boven het H. Sacramentsaltaar geplaatst. 
Een hoekje bij de ingang tot de sacristie van de oude kerk met het hardstenen trapje. Vooral bij de vroegere Munstergeleense misdienaars zal dit kiekje dierbare herinneringen oproepen. Het vervallen oude kerkje in 1927. Het grote kruis op de toren, het kleine kruis op de absis en het missiekruis tegen de toren zijn verdwenen. Bovendien merkte de fotograaf op, dat de ruiten waren ingegooid, zodat men door de kerk heen kon zien.
Arbeiders zijn bezig de kerktoren te 'ondermijnen'. Dicht bij de grond werden stenen en mergelblokken verwijderd; deze werden dan telkens een voor een door houten stutten vervangen. De ruimten tussen deze stutten werden met houtkrullen opgevuld. Nadat deze laatste in brand waren gestoken, verkoolden de houten stutten.

Het oude kerkje van Munstergeleen was zodanig in verval geraakt, dat de restauratiekosten te hoog werden geacht en men tot afbraak besloot. Nadat het bedehuis reeds was gesloopt, stond er nog slechts de van zijn spits ontdane toren (december 1929). Door de verkoling van de stutten werd de ondersteuning steeds zwakker; op een gegeven moment helde de toren over en plofte neer. Daarmee was het afbraakproces nagenoeg voltooid (december 1929). Triomfantelijk zwaaiend staand en zitten de 'slopers' op de ruïne van hun vroegere parochiekerk. De oude pastorie, gezien vanaf de tegenwoordige Absbroekstraat. Het poortje links geeft toegang tot het woonhuis van de kantonnier P. Delahaije. De pastorie werd afgebroken in 1968.

De nieuwe kerk en pastorie van Munstergeleen in aanbouw (voorjaar 1924), volgens de plannen van architect N. Ramakers uit Sittard. Op Paasmaandag 21 april 1924 had de eerstesteenlegging plaats. Na een lof in de oude kerk trok men in processie naar de plaats van het nieuwe te bouwen Godshuis.

Op één van de foto's is de toren reeds half voltooid, terwijl de muren van de kerk en pastorie al tot boven de onderste ramen reiken. Door het bietveld op de voorgrond wordt benadrukt, dat de nieuwe kerk 'in het veld' werd gebouwd. De nieuwe kerk en pastorie in een gevorderde fase van de opbouw. De pastorie is reeds onder dak en de torenspits nadert zijn voltooiing. Op de voorgrond staat de Z.E.H. Caspar Bernegau, van 1920 tot 1949 pastoor te Munstergeleen. Op zondag 4 oktober 1925 werd de nieuwe kerk ingezegend. De vroeger koorbeschilderingen (in de nieuwe kerk) door Jean Collette. Bij de opknapbeurt in 1965, naar aanleiding van het 40-jarig herdenkingsfeest der kerkwijding, werd zowel deze als de overige beschilderingen verwijderd. Bij die gelegenheid werden ook de communiebanken verwijderd.
Op diverse plekken in Munstergelen werden bij gelegenheid van de kerkwijding in 1925 straten versierd.

Nu anno 2008 mogen wij met trots en dankbaarheid terugzien op 800 jaar parochieleven en 83 jaar kerkgebouw. Onze dank gaat vooral uit naar de generatie van onze ouders en grootouders die met doorzettingsvermogen en offers het zich eer aanrekenden dit gebouw te kunnen realiseren, gedreven als zij waren door de liefde vóór en de verbondenheid mét het kerkelijk gebeuren. Daarom ook werd dit jubileum vóór alles in het teken gezet van dankbaarheid, dankbaarheid aan onze voorouders door wie dit gebouw voor onze gemeenschap ontvingen. Dankbaarheid ook aan de Allerhoogste voor de gave van het geloof en ontelbare genaden door God geschonken in de loop der eeuwen en de laatste 83 jaar in deze kerk aan de gelovigen uitgedeeld.

Velen werden in de kerk gedoopt, deden er hun Eerste Heilige Communie, ontvingen er het Vormsel, huwden er en werden er naar hun laatste rustplaats begeleid. Verschillende neomisten geboortig uit Munstergeleen droegen er hun eerste plechtige H. Mis op. Samen met hen, de huidige geestelijkheid en de Hulpbisschop werd er op 22 Oktober 2000 dank gebracht aan God. Samen met u ook, want ook u bent door doopsel, vormsel en eucharistie met kerk en parochie verbonden.